AxunArts

o muzyce od 2005 roku

Krótka piłka #455: „Hello Happiness”, „Radar”, „Bez cukru”

Sprawdzone nazwiska prezentują nowe płyty.

Chaka Khan „Hello Happiness”
(2019; Island Records)
Z takimi płytami mam największy problem (dobra, jeden z większych). Nagrane przez ikony, ich poziom jest dobry, ale do najlepszych krążków z tzw. lat świetności brakuje sporo. Tak samo jest z „Hello Happiness” – płytą wyczekiwaną przez fanów talentu Chaki Khan, zrobioną tak, że trudno się przyczepić (piosenki są rytmiczne, taneczne, posiadają potencjał), ale do kwintesencji tego, co do tej pory zwykliśmy nazywać „muzyką Chaki Khan”, jest trochę daleko. W zasadzie największym minusem krążka jest usilna próba połączenia korzeni wokalistki ze współczesnymi trendami w muzyce tanecznej i elektronicznej. Takie mezalianse zwykle kończą się kiepsko. Efekt końcowy jest taki, że albumu, owszem, da się słuchać, do jednej czy dwóch piosenek można nawet wrócić (w moim przypadku są to „Too Hot” i „Like Sugar”), ale sięgnięcie po solowe płyty Khan z drugiej połowy lat siedemdziesiątych i początku kolejnej dekady będzie niosło ze sobą więcej korzyści.

Fisz Emade Tworzywo „Radar”
(2019; Agora)
Być może jest coś ze mną nie tak, ale nowa płyta braci Waglewskich w dużej mierze kojarzy mi się z dotychczasowymi dokonaniami projektu Organek. Bardzo podobna poetyka tekstów (szczególnie „Meduzy” i „Odwilży”); do tego brzmienie utworów jak „Wolne dni” i „Dwa ognie” sprawiają, że w wielu momentach, słuchając „Radaru”, oczyma wyobraźni widzę byłego członka zespołu Sofa. To taka uwaga na marginesie, adnotacja, której „na szybko” często dokonujemy obok czytanego tekstu. Jednak najważniejsze, co w związku z tym albumem trzeba napisać, to fakt, że materiał jest kolejną odsłoną Fisza i Emade. Kiedyś związani z rapem, później próbowali swoich sił w muzyce oscylującej wokół rock (grupa Kim Nowak), by teraz sięgnąć po brzmienie oparte na syntezatorach, którego źródeł szukać należy przede wszystkim w elektropopie, retro popie i stylistyce new romantic, której z kolei blisko do nurtu disco z lat osiemdziesiątych.

Novika „Bez cukru”
(2019; Warner Music)
Mam wrażenie, że pisząc o nowej płycie Noviki, krytycy obierają jedną z dwóch dróg: jest dobrze, ale koniec końców „tak sobie” (co rozumieć należy jako brak chęci skrzywdzenia wokalistki, ale też dziennikarki, czyli koleżanki po fachu), albo z przewagą uwag o negatywnym kolorycie. Trochę mnie to dziwi, ponieważ z „Bez cukru” nie jest ani źle, ani nijak. To płyta przede wszystkim bardzo dojrzała (ale nie nudna), przemyślana (ale nie bez zaskoczeń) i stonowana (ale nie bez przebojowego zacięcia). Nowicka panuje tutaj zarówno nad brzmieniem (autorstwa m.in. duetu Sampler Orchestra, Bogdana Kondrackiego oraz lidera Nervów, Agima Dżeljilji), jak i śpiewanymi tekstami, doskonale odnajdując się w klimacie nieradiowego popu (singiel „Słabość” będący tak naprawdę najsłabszym ogniwem całości) i melodii balansujących na granicy elektropopu i brzmień klubowych (czasami transowych, jak „Box” i „Od dziecka”, innym razem akcentujących bardziej stronę wokalną, jak w utworze „Ella”). (MAK)

*** *** *** *** ***

Bądź na bieżąco z publikacjami na blogu AxunArts. Zapisz się już dzisiaj do newslettera. Polub blog na Facebooku oraz obserwuj autora na Instagramie i Twitterze.

Reklamy

About Mateusz Kołodziej

Nie pretenduję do miana muzycznej wyroczni. Słucham muzyki w ilościach (prawie) hurtowych, a później dzielę się swoimi spostrzeżeniami. Nie roszczę sobie prawa do niepodważalnego zdania, więc szanuję, jeśli masz inne. Pochodzę z Tarnowa, gdzie w dwóch szkołach (licealnej i podstawowej) uczę języka polskiego. Ponadto interesuję się koszykówką i żużlem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Information

This entry was posted on 2019-03-13 by in Recenzja and tagged , , , , , , , , , , , .

Instagram

Sześćdziesiąt lat temu urodził się autor najlepszej piosenki, jaką mieliśmy okazję do tej pory usłyszeć - Steven Patrick Morrissey. Tak, chodzi o "Everyday is Like Sunday". @officialmoz, happy birthday! #muzyka #music #rock #pop #morrissey #everydayislikesunday #britishmusic #britishrock #britishpop #britishalternative #nowlistening #terazslucham
Zmarł Rosław Szaybo. W sierpniu artysta skończył osiemdziesiąt pięć lat. Dzisiaj do mediów trafiła wiadomość o jego śmierci. Twórca pozostawił po sobie sporą galerię prac plastycznych - w tym okładek płyt muzycznych zaprojektowanych dla największych gwiazd międzynarodowej sceny, takich jak np. Leonard Cohen, Janis Joplin, Carlos Santana, Judas Priest, The Clash i Elton John. W ubiegłym roku na blogu zaprezentowałem autorski ranking najlepszych płyt z okładkami autorstwa tego znakomitego polskiego artysty. ➡️ https://wp.me/ph4gw-eSu #RoslawSzaybo #sztukaplastyczna #grafika #okladkiplyt #ranking #muzyka #music #axunarts
71 lat temu urodziła się @gracejonesofficial - jamajska modelka, aktorka i wokalistka, dla wielu May Day z czternastego filmu o Agencie 007. Dla mnie Jones to jednak przede wszystkim ikona muzyki disco i muzyki klubowej, która w swoim dorobku ma m.in. płytę „Nightclubbing”. Album „Nightclubbing” miał spory wpływ na popkulturę i postrzeganie, propagowanie oraz rozumienie (lepsze zrozumienie?) kwestii takich jak rasa, gender czy seksualność. Wszystko to plus dobre brzmienie sprawiło, że w latach osiemdziesiątych Grace Jones zaczęto jednym tchem wymieniać na równi z U2, Michaelem Jacksonem i Davidem Bowiem. Brytyjskie czasopismo branżowe „NME” ogłosiło „Nightclubbing” płytą 1981 roku, a już w XXI wieku wybrało ją jako jedną z pięciuset najlepszych w całej historii muzyki. Inny angielski periodyk, „Mojo”, wymienił album w zestawieniu osiemdziesięciu najlepszych tytułów lat osiemdziesiątych. Materiał pochodzącej z Jamajki wokalistki tak mocno odcisnął swoje piętno, że jego atuty dostrzegli nawet… fani rocka, umieszczając krążek na listach Trzystu Najlepszych Płyt w Historii Rocka (francuski „Gilles Verlant”) i Stu Najważniejszych Rockowych Albumów (norweski „Eggen & Kartvedt”). O singlu promującym tę płytę pisałem kiedyś na AxunArts: https://wp.me/ph4gw-e3u. #muzyka #music #disco #muzykaklubowa #pop #gracejones #nightclubbing #terazslucham #nowlistening #winyl #vinyl #axunarts
@sprpwsztarnow_official zrobiliście to! Brawo! Awans jest nasz! #handball #sprpwsztarnow #Tarnow
Wolna sobota, szczypiorniści @sprpwsztarnow_official grają o awans, czyli widzimy się na miejscu i dopingujemy na 100%. #handball #pilkareczna #sprtarnow #sprpwsztarnow #pwsztarnow #Tarnow #sport
To nie jest typowy instagramowy wpis. Tutaj życie nie będzie kolorowe. Przez rok miałem niebywałą przyjemność być uczniem Pani Doroty jeszcze w czasach gimnazjalnych. Lekcje WOS-u były tym, co dla młodzieży najlepsze: mieszanką sporej wiedzy charyzmatycznego nauczyciela, który rozumiał potrzeby młodego człowieka. Nie wyobrażam sobie przejść obojętnie obok wiadomości o chorobie tej osoby. Ja już wpłaciłem datek, Wy też możecie, o co proszę. Szczegóły tutaj: www.pomagam.pl/1xbuyzjo. @pomagam #pomagam #NieDajmyUmrzecDorocie #pomoc
%d blogerów lubi to: