AxunArts

o muzyce od 2005 roku

Gold Song #425: „Stakes Is High”

Rocznica wydania przełomowej płyty w dorobku De La Soul.

De La Soul (foto: Mika-photography [CC BY-SA 3.0], źródło: Wikimedia Commons

Dwadzieścia dwa lata temu poznaliśmy nowe De La Soul. Nowojorska grupa, publikując 2 lipca 1996 roku swój czwarty studyjny album, oficjalnie zakończyła ścisłą współpracę z producentem trzech poprzednich płyt Prince’em Paulem, stawiając na autorskie pomysły oraz talent niemającego wówczas dużej popularności, nieżyjącego już dzisiaj J Dilli.

Materiał „Stakes Is High” nie został zbyt dobrze przyjęty przez odbiorców. Zapatrzeni w stylistykę dominującą w rapie w tamtym okresie słuchacze i recenzenci w większości nie zrozumieli przesłania towarzyszącego płycie. De La Soul wydanym ponad dwie dekady temu albumem zwrócili uwagę na powolny upadek reprezentowanej przez nich kultury. Posdnous, Trugoy the Dove i Maseo mieli dość komercjalizacji hip-hopu, jego powolnego rozmieniania się na drobne oraz odchodzenia od tego, co miało być wspólnym mianownikiem dla wszystkich jego odłamów: współdziałania czarnoskórych. Swego rodzaju manifestem okazał się utwór tytułowy, w którym grupa przedstawiła swój pogląd na całą sytuację. Numer wyprodukowany przez wspomnianego wcześniej Dillę był pierwszym singlem promującym płytę.

Premiera „Stakes Is High” miała miejsce w gorącym okresie dla amerykańskiego rapu. W najlepsze trwała wojna pomiędzy wschodnim a zachodnim wybrzeżem, której punktem kulminacyjnym okazała się śmierć Tupaca Shakura (raper poniósł ją w wyniku strzelaniny we wrześniu 1996 roku). Hip-hop był postrzegany jako kontrowersyjny i zły, a karmione kolejnymi doniesieniami z frontu wewnętrznej walki pomiędzy raperami media tylko nakręcały nagonkę na coraz bardziej podzieloną scenę. De La Soul chcieli z tym wizerunkiem zerwać. Nie były dla nich ważne półnagie modelki i tancerki potrząsające w teledyskach pupami, nie chcieli być szufladkowani jako grupa, w narracji której przewijają się tylko tematy modnych ubrań, przemocy, szpanerskich okularów Versace i palonych blantów. (MAK)

*** REKLAMA ***

Bądź na bieżąco z publikacjami na blogu AxunArts. Zapisz się już dzisiaj do newslettera.
Polub blog na Facebooku oraz obserwuj autora na Twitterze.

Reklamy

About Mateusz Kołodziej

Nie pretenduję do miana muzycznej wyroczni. Słucham muzyki w ilościach (prawie) hurtowych, a później dzielę się swoimi spostrzeżeniami. Nie roszczę sobie prawa do niepodważalnego zdania, więc szanuję, jeśli masz inne. Pochodzę z Tarnowa, gdzie w dwóch szkołach (licealnej i podstawowej) uczę języka polskiego. Ponadto interesuję się koszykówką i żużlem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Informacja

This entry was posted on 2018-07-02 by in Posłuchaj and tagged , , , , , , .
%d blogerów lubi to: