AxunArts

o muzyce od 2005 roku

Recenzja: Dwa Pokoje „To już EP”

Recenzja ze spoilerami.

Dwa Pokoje (foto: Panna Tutli Putli/materiały prasowe)

W kończącym się powoli roku dwóch członków grupy Jazzpospolita zdecydowało się na mały skok w bok, czego efektem okazały się płyty z wokalistkami. Michał Przerwa-Tetmajer pod szyldem Niskie Ciśnienie nagrał bardzo przyjemną płytę „Dla domu i ogrodu” (sprawdź recenzję), natomiast Wojtek Oleksiak podpisał się pod epką „To już” w ramach projektu Dwa Pokoje tworzonego wspólnie z Agatą – partnerką nie tylko sceniczną, ale i życiową. O czym może być płyta pary darzącej się uczuciem? – O miłości, rzecz jasna! – wykrzykniecie chóralnie, a ja dodam: – Miłości i jej różnych odcieniach.

Na „To już EP” składają się cztery utwory, których kolejność nie jest przypadkowa. Ich tematyka i ułożenie mają znaczenie fundamentalne dla zrozumienia konceptu płyty. Oczywiście, jeśli już ktoś się uprze, to nic nie stanie na przeszkodzie, aby piosenek duetu posłuchał wybiórczo. Problem pojawi się w momencie, kiedy odbiorca będzie chciał poznać ciąg dalszy historii zakochanej w sobie pary. Wyobraźcie sobie sytuację, w której czytacie ciekawą książkę i nagle okazuje się, że brak w niej jednego rozdziału, a kolejna część lektury bazuje na informacjach zawartych na wyrwanych stronach. Ja zareagowałbym raczej nerwowo. Tak samo jest w przypadku epki Agaty i Wojtka, której tematyką są relacje damsko-męskie oraz cztery etapu (lub też stany) uczucia, jakie pojawia się między nimi.

Historia zaczyna się od piosenki tytułowej ukazującej prozę wspólnego życia, w którym gościć zaczynają niezdrowe emocje, a ogień pierwszego okresu zakochania zamienia się w „zimę trwającą kolejny rok”. Dwa pokoje stają się coraz odleglejsze, chociaż dzieli je tylko ściana. Później sytuacja zagęszcza się, dochodzi do kłótni – dziewczyna ma żal o „dzikie węże” wypadające z ust ukochanego, odpowiadając na nie niechęcią dzielenia się owocami z jej ogrodu. Rozstanie? Game over? Finito? Nic z tych rzeczy. Dwa Pokoje prezentują optymistyczną wersję zakończenia – być może bardziej bolesną, ale wartą przetrwania, o ile uczucie między dwojgiem jest faktycznie prawdziwe. Bohaterowie tego swoistego dokumentu w piosenkowych odcinkach zaczynają odczuwać brak drugiej połówki. Wokalistka w bardzo nostalgiczny i przejmujący sposób wykonuje „Powrót”, w którym wyraża tęsknotę i nadzieję, że związek ten uda się uratować. Słowa „choć odległy nigdy obcy” mówią tutaj same za siebie. Zwieńczeniem starań o zachowanie miłości jest utwór „Wyprawa” – w głąb siebie, w przeszłość, do źródeł zażyłości, która pojawiła się miedzy tym dwojgiem.

Wszystko to ujęte zostało w bardzo nastrojową muzykę korelującą z warstwą tekstową (przykładowo brzmienie sprzeczki w „Nie dziś” jest o wiele bardziej dynamiczne od wyrażającego tęsknotę „Powrotu” opartego na dźwiękach fortepianu). Najprościej nazwać ją ambitnym popem z elementami stylistyki indie, do powstania którego wykorzystano klasyczne instrumentarium. Wojtek Oleksiak, który w Jazzpospolitej pełni rolę perkusisty, na „To już EP” gra także na fortepianie i dzwonkach. Chociaż Dwa Pokoje to duet, w pracy nad realizacją piosenek artystom pomagali między innymi kontrabasista Radek Łukaszewicz (USG Trio), Michał Przerwa-Tetmajer (gitara w utworze zamykającym) oraz grupa Atom String Quartet, która wspólnie z harfistką Zuzanną Federowicz ubarwiła grą piosenkę tytułową.

Ostrzegałem, że będą spoilery. Jednak niech nikomu nie wydaje się, że po lekturze tych kilku zdań na temat piosenek można odpuścić sobie słuchanie płyty. W żadnym wypadku! To tak – pozwolicie, że ponownie odwołam się do przykładu książkowego – jakby ktoś opowiedział Wam powieść, którą właśnie przeczytał. Czy wysłuchanie streszczenia jest już formą czytania? Śmiem wątpić. Dlatego też potraktujcie moją recenzję jako swoistego „bryka”, który, owszem, w czasach szkolnych pomagał, ale nigdy nie zastąpił obcowania z prawdziwą książką. (MAK)

Dwa Pokoje „To już EP”
(2016; Postpost)

*** *** *** ***

Bądź na bieżąco z publikacjami na blogu AxunArts. Zapisz się już dzisiaj do newslettera.

Advertisements

About Mateusz "Axun" Kołodziej

Nie pretenduję do miana muzycznej wyroczni. Słucham muzyki w ilościach (prawie) hurtowych, a później dzielę się swoimi spostrzeżeniami. Nie roszczę sobie prawa do niepodważalnego zdania, więc szanuję, jeśli masz inne. Pochodzę z Tarnowa, gdzie w jednym z liceów uczę języka polskiego. Ponadto interesuję się koszykówką i żużlem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 2016-12-11 by in Recenzja and tagged , , , , , , .

Jestem na Zblogowani.pl!

zBLOGowani.pl
%d bloggers like this: