AxunArts

o muzyce od 2005 roku

Gold Song #237: „That Smell”

Dwudziesty października 1977 roku to ważna data dla fanów zespołu Lynyrd Skynyrd.

To, co miało miejsce 37 lat temu, nie jest związane konkretnie z premierą płyty, pierwszym podbiciem listy przebojów czy też największym koncertem w historii zespołu. Dwudziestego października 1977 roku wyczarterowany przez zespół samolot pasażerski Convair CV-300 runął na ziemię w zalesiony obszar nieopodal Gillsburga w stanie Mississippi. W katastrofie zginęli członkowie zespołu (wokalista Ronnie Van Zant, gitarzysta Steve Gaines), śpiewająca w chórkach Cassie Gaines (członkini grupy wokalnej The Honkettes), jeden z członków ekipy menadżerskiej (Dean Kilpatrick) oraz piloci (Walter McCreary, William Gray). Pocieszające w całej tej sprawie jest to, że dwadzieścia innych osób przeżyło wychodząc z wypadku z większymi lub mniejszymi obrażeniami ciała.

Okładka płyty „Street Survivors”

Rockmani podróżowali samolotem z Greenville w Południowej Karolinie (dzień wcześniej band wystąpił w hali Memorial Auditorium) do Baton Rouge w Luizjanie, gdzie w kampusie tamtejszej uczelni LSU zagrać mieli dla kolejnego tabuna rozhisteryzowanych dziewcząt. Jak podaje portal setlist.fm, grupa Lynyrd Skynyrd podczas swojego ostatniego występu przed wypadkiem lotniczym zagrała dwanaście utworów, wśród których znalazły się takie przeboje jak: „Gimme Three Steps”, „Free Bird”, „That Smell” i „Sweet Home Alabama”, który do dzisiaj pozostaje najbardziej znanym kawałkiem z repertuaru zespołu. Sam koncert w Gillsburgu, jak i mające odbyć się kilka dni później show w Baton Rouge, były częścią promocji wydanego 17 października 1977 roku piątego studyjnego krążka grupy. Album zatytułowany „Street Survivors” składał się z ośmiu utworów (reedycja z 2001 roku wzbogacona została o pięć kolejnych) – w tym z wspomnianego już wcześniej numeru „That Smell” (pozycja druga na stronie A) napisanego wspólnie przez lidera zespołu Ronniego Van Zanta i gitarzystę Allena Collinsa. Produkcją nagrania zajął się natomiast Tom Dowd, który współpracował z takimi tuza, jak chociażby Ray Charles, The Drifters, Eric Clapton i Rod Stewart. To właśnie ten kawałek pragnę przypomnieć w dzisiejszym odcinku cyklu Gold Song.

Zapewne znajdzie się ktoś, kto powie, że sukces piątego albumu w dorobku tej amerykańskiej grupy w dużej mierze bazował na tragedii i śmierci muzyków. Nie jest oczywiście przesądzone, że płyta w tzw. normalnych warunkach nie pokryłaby się podwójną platyną, jednak miała na to duże szanse. Lynyrd Skynyrd w końcówce lat 70. nie był już zespołem anonimowym. Kapela na koncie miała cztery dobrze przyjęte płyty, z których każda doczekała się certyfikatu za odpowiednio dużą sprzedaż na rynku amerykańskim (złoto, platyna i dwie podwójne platyny).

Formacja Lynyrd Skynyrd w nowym składzie reaktywowana została jedenaście lat po tragedii z 1977 roku. Żadna z wydanych w latach późniejszych studyjnych płyt (a było ich w sumie dziewięć) nie powtórzyła sukcesu „Street Survivors” i jej poprzedniczek. (MAK)

Reklamy

About Mateusz "Axun" Kołodziej

Nie pretenduję do miana muzycznej wyroczni. Słucham muzyki w ilościach (prawie) hurtowych, a później dzielę się swoimi spostrzeżeniami. Nie roszczę sobie prawa do niepodważalnego zdania, więc szanuję, jeśli masz inne. Pochodzę z Tarnowa, gdzie w jednym z liceów uczę języka polskiego. Ponadto interesuję się koszykówką i żużlem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 2014-10-20 by in Posłuchaj and tagged , , , , , .
%d blogerów lubi to: