AxunArts

o muzyce od 2005 roku

Recenzja: Mango Collective „Mango Collective”

5 lipca br. nakładem wydawnictwa Luna Music ukazała się debiutancka płyta zespołu Mango Collective. Tarnowska formacja imiennym albumem udowadnia, że granie organicznego hip-hopu ma w Polsce rację bytu.

Może zabrzmi to nieskromnie, ale po Mango Collective nie spodziewałem się słabej płyty. Mając w pamięci „Jazz”, uczestnicząc w przeciągu ostatnich lat w kilku koncertach zespołu, byłem naocznym świadkiem nieustannego progresu, jaki dokonywał się u każdego członka formacji, a tym samym całej grupy. Zespół z resztą traktuje swój debiutancki album jako podsumowanie i zamknięcie pewnego okresu.

Tarnowski skład, pomimo uformowania się w 2007 roku, nie popełnił błędu wielu „rookies” wydając płytę niemal z marszu. Zespół, niczym mango w słońcu, dojrzewał, popełniał błędy i uczył się na nich, wyciągając z nauki tej wnioski na przyszłość. Lekcje, co słychać, Mango Collective odrobili pilnie. To, co kiedyś mogło jeszcze „nie grać”, na debiutanckiej płycie zostało wyeliminowane. Dokooptowanie do składu skrzypka Bartosza Dworaka w odleglejszej perspektywie wyszło grupie tylko na dobre, a wzbogacona o specyficzne dźwięki warstwa muzyczna nie straciła nic ze swojej hip-hopowej i soulowej nuty.

Plusem okazała się również roszada na pozycji wokalistki. Joanna Dolata dysponuje od swojej poprzedniczki ciekawszą barwą głosu, dzięki czemu – moim zdaniem – lepiej pasuje do klimatu muzyki granej przez Mango Collective, okazując się równorzędną partnerką, a tym samym uzupełnieniem dla rapowanych wersów. Wykonywana przez nią piosenka, „Mój świat”, to kilka minut spokojniejszego grania, rozbudzającego u słuchacza ochotę na większą liczbę solowych utworów wokalistki (Joanno, może solowa płyta?).

Całość, jako singiel, promuje utwór „We krwi”. Co ciekawe, wspomniany numer, to jeden z mniej przebojowych momentów na płycie. Podobny klimat utrzymany jest także w „Powstań”, „Uciekam” i wcześniej wspomnianym solowym utworze Dolaty. Przy „Bierz, jedz”, „Jak minęła sobota”, „Nowy dzień” z Eskaubei, Kryskiem Pro i didżejem Żusto oraz „MC” z Markiem Piekarczykiem (co prawda mówiącym tylko dwa słowa, ale to zawsze coś…) słuchacz automatycznie zaczyna mocniej kiwać głową. „Grande Pato” udowadnia z kolei, że Dziunek potrafi nawinąć także pod nieco agresywniejszy bit.

Minusem płyty jest jej mała przebojowość w stosunku do tego, co grupa prezentuje podczas koncertów. Problem w tym, że piosenki zawarte na krążku miałem okazję usłyszeć na żywo przed premierą. Sprawiło to, że zawartość płyty wydaje mi się mniej energiczna i bardziej „wygładzona” w stosunku od występu scenicznego. Rada dla was: najpierw sięgnijcie po płytę, później idźcie na koncert. Inaczej, podobnie jak u mnie, cały czas będzie wam czegoś brakować. (MAK)

Mango Collective „Mango Collective”
(2013; Luna Music)

Reklamy

About Mateusz Kołodziej

Nie pretenduję do miana muzycznej wyroczni. Słucham muzyki w ilościach (prawie) hurtowych, a później dzielę się swoimi spostrzeżeniami. Nie roszczę sobie prawa do niepodważalnego zdania, więc szanuję, jeśli masz inne. Pochodzę z Tarnowa, gdzie w dwóch szkołach (licealnej i podstawowej) uczę języka polskiego. Ponadto interesuję się koszykówką i żużlem.

2 comments on “Recenzja: Mango Collective „Mango Collective”

  1. SunLady
    2013-07-13

    widziałam ich na żywo w Krakowie przed HAOSem. są super!

    Polubienie

  2. Nauka
    2013-07-13

    Takie sobie plus ten niekoniecznie ciekawy kobiecy wokal. Tandeta.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Information

This entry was posted on 2013-07-13 by in News and tagged , , , , , .

Instagram

"Accumulated Thoughts", czyli muzyczna wizja Franciszka Pospieszalskiego na trzy instrumenty. Recenzja ➡️ htpps://wp.me/ph4gw-fds. @franciszekpospieszalski #muzyka #music #jazz #recenzja #review #axunarts #polishjazz #polishmusic
Jeśli ktoś pyta mnie, co jest najlepsze na stres, odpowiadam: muzyka. Co konkretnie? To już zależy od indywidualnych upodobań, ale są też tytuły uniwersalne, które powinny spasować każdemu. Chociażby muzyka z pierwszego filmu o Jamesie Bondzie, "Dr. No". Winyl był ostatnio w @biedronka_sklep, więc kupiłem razem z bułkami i sokiem. Cztery lata temu na #axunarts pisałem nieco więcej o utworze "Kingston Calypso", jaki znajduje się na tym albumie ➡️ https://wp.me/ph4gw-_cN8. #muzyka #music #reggae #ska #jamesbond #ost #drno #soundtrack #muzykafilmowa #film #movie #terazslucham #nowlistening #byronlee #byronleeandthedragonaires #seanconnery #ursulaandress
Pięć lat temu zmarł Tadeusz Różewicz - poeta, który zasługiwał na Nobla, ale Nobel nie zasłużył na niego. Dwa lata temu napisałem tekst związany z postacią Różewicza, gdzie jeden akapit jest dalej bardzo aktualny. ➡️ https://wp.me/ph4gw-e1k #poezja #TadeuszRozewicz #Rozewicz #muzyka #nauczyciel #szkola #axunarts #mateuszkolodziej fot. fragment okładki książki "To i owo"
Strasznie irytuje mnie brak kultury słowa we współczesnym dziennikarstwie oraz wszechobecne chamstwo w wypowiedziach polityków. O tym krótki wpis. Zapraszam na ➡️ fb.com/M.Kolodziej.belfer lub ➡️ mkolodziej.wordpress.com. #media #dziennikarstwo #polityka #kultura #kulturaslowa #nauczyciel #edukacja #szkola #blog #mateuszkolodziej
#łączynaspamięć
Mamy wsparcie od rodziców, którzy odwiedzili nas, strajkujących, i życzyli wytrwałości oraz spokojnych świąt. #strajknauczycieli #strajk #szkola #nauczyciel #cookies #food #foodphotography #cupcakes #mateuszkolodziej
%d blogerów lubi to: